Face Book LIKE

Monday, March 23, 2020

அமைதிப் போர்

அமைதிப் போர்

சோலைக் குயிலின் கூவல் கூட
நின்று விட்ட அமைதி !
சாலை களிலே காற்று கூடச்
சுழலா திருந்த அமைதி!

வாக னங்கள் ஒன்றும் இல்லை
வண்டிச் சத்தம் ஏதும் இல்லை
அங்கும் இங்கும் ஓடுகின்ற
சிறுவர் கூட்டம் கூட இல்லை 

பூங்காக் களிலே நடை பழகும்
மாந்தர் யாரும் கண்ணில் காணோம்
பூக்கள் கூடப் புன்னகை மறந்து 
சிந்தை குவித்து நிற்கிறதே !

பர பரப்பு என்பது எவரின் 
மனதிலும் கூட நிற்க வில்லை 
சகத்தில் எங்கும் அமைதியின் ஆட்சி 
சலனங் களுக்கோ பெருவீழ் ச்சி !

கொரோ னாவெனும் கிருமி அரக்கன்
குவ லயத்தில் ஆட்சி செய்து
கொன்று குவிக்கும் மக்கள் கூட்டம்
கணக்கில் என்றும் அடங்க வில்லை 

பேயை ஆட்சி செய்ய விட்டுப்
பிணத்தைத் தின்னும் சாத்திரமாய்
சமைந்து நாமும் நிற்க லாமோ
சமர்க்களம் புகுந்து செயல்புரி வோம்

நோயை நாமும் எதிர்த்து நிற்போம் 
நோவை மறந்து நோன்பு நோற்போம் 
இயற்கை தந்த மூலிகை யவையாம் 
இனிய வேம்பு மஞ்சள் துளசி

இஞ்சி எலுமிச் சைகளின் உதவி
தன்னைப் பெற்று எதிர்ப்புச் சக்தி
பெருக்கிக் கொண்டே போர்புரி வோம்
பேரிடர் தன்னைத் தாண்டிடு வோம்

கைகளை நன்றாய் சுத்தம் செய்து 
களத்தில் நாமும் இறங்கிடு வோம் 
ஒருவரை ஒருவர் அணைக்கா தென்றும் 
ஓரடி தள்ளியே நின்றிடு வோம்

இணைந்து நின்று செய்யும் வேள்வி 
அதனால் நன்மை பெற்றிடு வோம் 
இணைந்த கிருமிச் சங்கிலி யதனை 
இடையில் நாமும் வெட்டிடு வோம்

இருக்கும் இடத்தில் இருந்திடு வோம்
எங்கும் கூடுதல் நாம்தவிர்ப் போம்
சுத்தம் ஒன்றே சுகமாம் என்னும்
தத்துவம் தனைப்பின் பற்றிடு வோம்

பரவிய நோயை அழிப் பதற்குப்
பாடாய் படும்நம் தோழர்களைப் 
போற்றி நாமும் கர வொலியால் 
ஊக்கு வித்தே உயிர்தரு வோம்

எங்கும் அமைதி காத்திடு வோம் 
என்றும் இல்லத் திருந்திடு வோம் 
ஓய்வு என்பது பொருள் இல்லை 
ஒன்றாய் எதிர்த்தல் பொருளா கும்

அரசின் சொல்லை மதித்திடு வோம் 
அமைதி காத்து வழி நடப்போம் 
உறுதிமொழியை நாம் எடுத்த 
கணத்தில் கண்ட காட்சி யெலாம் 

மனதில் கடந்து சென்ற துவே 
மறையா தென்றும் நிலைத்த துவே 
போர்க்கா லத்தில் பெறும் துன்பம் 
தாற்கா லிகமென நம்பிடுவோம் !

--கி.பாலாஜி
22.03.2020

அணையா விளக்கு


Regret to announce about the demise of my Uncle (Father's Younger Brother) Sri K.Kalyanaraman, which happened this afternoon.

அணையா விளக்கு
--------------------------------
பழுத்த இலைகளை 
மரத்தில் பார்க்கையில் 
மனதில் நிறையும் 
மழைமேகம்!
மஞ்சள் இலைக்கு 
நடுவில் ஓடும் 
பழுப்பு நரம்புகள் 
பறைசாற்றும்
பாரில் இதுவரை 
கண்ட பலப்பல 
அனு பவங்களின் 
அழுத்தங்கள்!
ஒவ்வொரு முறையும் 
காற்றில் அசையும் 
ஒவ்வொரு  அசைவிலும்
சங்கீதம்  
தனையே கண்டு 
சிலிர்த்து நின்ற 
சீரிய அனுபவ 
சிங்காரம் !  

அனுபவத்தால் பழுத்து நீயும் 
சற்றே அசந்து வீழ்ந்தாய் !  
ஆதாரத்தில் ஆட்டம் கண்டு 
அழியாத் துயிலில் கிடந்தாய்!

வலிகளைக் கூட வரமாய் எண்ணும் 
அனுபவ ஞானம் அடைந்தாய் ! 
உதிரும் நேரம் வந்த போதும் 
உணர்வால் ஏற்கிற ஞானம்!

கதிராய் கண்முன் தெரியும் ஒளியைக் 
கண்டு மலரும் ஞானம்!
கதியாய் கமலத் திருவடி பற்றிக் 
கண்ணிமை சிரிக்கிற ஞானம்!

ஆரூர் குளமாம் கமலா லயமென
மனதில் குளிரும் ஞானம்!
ஆரூர் செல்வன் அருட்தியாகேசன்
அருளால் விளையும் ஞானம் !

நீட்டிய கைகளில் நீலோத்பலமென 
மலராய் அணையும் ஞானம்!

அழகாய் மனதில் அமைதி நிலைக்க
அன்பின் ஊற்றாய் பெருகி
உலகத் தளைகள் உன்னை விலக்க
உண்மையே வந்துனை அழைக்க,

உன்னை நீயே மறந்தாய்!
உமையவள் திருவடி நினைந்தாய்!
மாயத் தளைகள் விலகி
மனமும் உயிரும் இணைய
காலம் கடந்து 
பயணம் சென்றாய் !
கருணை ஒளியாய் 
நின்றாய் !

அன்பைப் பொழிந்து  
ஆருயிர் வளர்த்த 
அண்ணலின் இளையோய் 
வணக்கம்!
அன்றும் இன்றும் 
என்றும் எம்மில் 
உறையும் உயிரே 
வணக்கம்!
அண்ணலின் பாதச் 
சுவடைப் பற்றிய
அன்பின் உருவே 
வணக்கம்!
அறுவர் கூடப் 
பிறந்த பிறப்பே
அணையா விளக்கே 
வணக்கம்!

எங்கோ இருந்து 
எழுவராய் எம்மை 
ஆசீர்வதித்து 
அருள்வீர்!
என்றும் எம்முள் 
நிறைந்து நின்று 
நல்வழி காட்டித் 
தருவீர் !

கி.பாலாஜி
22.03.2020
மாலை 7 மணி

Tuesday, March 10, 2020

நட்பென்னும் நாணயம்

நட்பு என்பது 
நாணயம் ஒன்றின் 
இரண்டு பக்கங் கள் . 
ஒன்றில் ஓயாச் 
சிரிப்பு கேட்கும் 
உன்னத மணங்கள் 
வீசும் !
ஒன்றின் மூலையில் 
முணுமுணுப் புகளின் 
சோகக் குரலும் 
கேட்கும் !

சிரிப்பின் பக்கம் 
நட்பின் தழுவலில் 
நனையும் இதயத்தின் 
ஆசை !
இன்னொரு பக்கம் 
பிரிந்த நட்பின் 
அழியாச் சோகத்தின் 
ஓசை !

இரண்டு ஓசையும் 
ஒன்றாய் கேட்கும் 
காலங்கள் என்றும் 
குறைவே !
இரண்டும் ஒன்றாய் 
கேட்கும் காலம்,
நட்பைப் புரிந்த 
உணர்வே !

உறவு என்பதின் 
தொடக்கத்தில் பிரிவின் 
இழையும்இணைந்தே
இருக்கும்!
பிரிவின் காலம் 
அணையும் போது 
உறவின் தாக்கம் 
பேசும் !

வாழ்வுக் கென்றும் 
இரண்டு பக்கம் 
உள்ளதை உணருக
மனமே !
உணர்ந்தே அறிவின் 
ஒளியைத் தூண்டி 
உண்மையை அறியுக 
மனமே !

கி.பாலாஜி
06.03.2020
காலை 9.30

இதய தாகம்

இதய தாகம்
ராகம்: சிவரஞ்சனி

இதயம் முழுதும் வசந்த மழையில் 
நனைந்த பின்னாலும் தாகம்...
நனைந்த பின்னாலும் தாகம்...    (இதயம்)

அன்பின் வெள்ளம்  
உருண்டு புரண்டென் 
உள்ளில் பொழிந்து வழிந்தே..
சென்ற பின் னாலும்  ஏக்கம்...
சென்ற பின்னாலும் ஏக்கம்..         (இதயம்)

ஒன்றுமில்லாமல் வரண்டதோர் காலம் இருந்ததை நீ யறி வாயோ இதயம் 
வெந்ததை நீ யறிவாயோ ...
திடுமெனத் தோன்றி 
அளவின்றிப் பொழிந்தால் 
போதுமென்றோ  சொல்லத் தோன்றும் - இது போதும் என்றோ சொல்லத் தோன்றும் 
(இதயம்)

பொழிகின்ற வரையில் 
பொழிந்தே தீர்த்திடென்  
மோகங்கள் மாய்ந்தே போகும் அதன் வேகங்கள் அழிந்தே போகும்

வடிகின்ற வெள்ளம் வடிந்தே போகும் 
மீண்டும் வேனல் காலம் !
சக்கரம் என்பது சுழன்றே தீரும் 
முடிவே தொடக்கம் ஆகும் - அது
மறுபடி முடிவினில் தொடங்கும்     (இதயம்)

கி.பாலாஜி
11.11.2019
இரவு 11.30

Monday, February 17, 2020

குணமே உருவாய்......

குணமே உருவாய்....

அருகம்புல்லின் வன்மையும் 
அடுக்குப் புல்லின் பசுமையும் 
அழகு மலரின் மென்மையும் 
அடக்குவோரின் ஆண்மையும் 
அன்பைப் பரப்பும் பெண்மையும் 
அனைத்தும் கலந்த உண்மையே
என்னில் கலந்த தன்மையே
ஒன்றாய் நிறைந்த துண்மையே !

அனைத்தும் நிறைந்த நான் என்பது 
உடலா உயிரா மனமா குணமா 
அடுத்த கணத்தில் இல்லா தாகும் 
உடலைத் தவிர்த்தல் கூடுமா 
உடல்தான் அழிந்தால் உலகம் போற்றும் 
குணங்கள் அழிதல் கூடுமா 
உடலைச் சுற்றிய பெயரைப் பற்றிய 
குணங்கள் அவற்றின் பெருமையால் 
பெயரும் உருவாய் நிலைத்து வாழும் 
பேறைப் பெறுவது திண்மையே !

கி. பாலாஜி
17.02.2020
காலை 11 மணி

Thursday, January 9, 2020

காவியம் அளந்த கண்ணன்

ராகம்: அமீர் கல்யாணி

மார்கழி முழுவதும் மலர் தூவல்
மனதை நிறைத்திடும் திருப்பாடல்
கடலைக் கடைந்திடும் அருட்தேடல்
கனவுகள் மெய்ப்படும் விளையாடல் !

கருணை வேண்டிக் கதவுகள் தட்டிக்
கைகளை ஏந்தி நின்றேன்
கருணாமயனும் கண்களின் அசைவால்
காவிய மளந்து தந்தான்

கானம் தோறும் கண்ணன் நினைவே
காணு மிடமெலாம் கண்ணன் உருவே
கைகளை நனைத்தால் கவளம் கண்ணன்
கண்களை அடைத்தால் கனவும் கண்ணன்

கறவை இனங்களின் கரைதலில் கண்ணன்
பறவை கணங்களின் இரைச்சல் கண்ணன்
பச்சிள மதலை மொழிகளில் கண்ணன்
பாவையர் பாடும் பாடலில் கண்ணன்

கண்ணன் அன்றிக் கனவுகள் உண்டோ
கதைகள் பகரும் காட்சிகள் உண்டோ
கண்ணன் நினைவுகள் ஒன்றே போதும்
கவலைக ளெல்லாம் மறந்தே போகும் !

கி.பாலாஜி
08.01.2020
பகல் 12

Sunday, January 5, 2020

ரத்ன சபாபதி




ரத்னசபாபதி  ராகம் : ஹிந்தோளம்

ரத்னசபா பதியின்
ரகசியம் அறிவாயோ - மனமே.           (ரத்ன)

ஐம்பெரும் பூதத்தில் ஒன்றென வாகும் ஆகாயத்தில் அருள்வெளி அவனே
ஆகாயம் போல் திறந்த வெளியாம்
அவனும் என்பதே ரகசிய மாகும்        (ரத்ன)

சிதம்பர ரகசியம் வேறொன்றில்லை
சிவனை நினைத்தால் நமபய மில்லை சிந்தையில் என்றும் சிவன்பெயர் நின்றால் சிற்றம் பலத்தைக் காண்பது திண்ணம்
(ரத்ன)

--கி.பாலாஜி
10.12.219
மாலை 4 மணி
திருக்கார்த்திகை தினம்

Friday, December 27, 2019

சொல்லாலே பந்தல்...

உலுக்கி எடுக்கிறார்கள்!
உறங்குவதாய் நடிக்கிறேன்
ஊம்ஹூம்...
ஒன்றும் புண்ணியமில்லை!
மேலும் உலுக்கப் படுகிறேன் 
உறங்குவதாக நடித்தவன் 
இப்போது 
விழித்தவனாய் நடிக்கிறேன் !
நான் விழித்துக் கொண்டு விட்டேன் !
இவர்களது உலுக்கலோ
இன்னும் தொடர்கிறது !!

விலையறியாப் பதர்களிடம்,
விலைபோகா விஷயங்களை 
விற்றுவிடப் பார்க்கிறார்கள் !
கல்லிலே நார் உரிப்பேன் 
மணலைக் கயிறாய்  
நான் திரிப்பேன் 
என்று 
சொல்லாலே பந்தல் போட்டால்
செயலுக்கு முடிவு ஏது??

கி.பாலாஜி
27.12.2019
மாலை 4.445

உரிக்க உரிக்க.....

உரித்துக் கொண்டே 
இருக்கிறேன்; 
உரிக்க உரிக்க 
'நான்'
இன்னும் வலுக்கிறது ;
இன்னும் ஒரு சுற்றுப் 
பருக்கிறது !

இன்னும் உரிக்கிறேன் 
இறுதிவரை சோராமல் !
கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் 
சோர்கிறது 'நான்'!
குத்துமதிப்பாய்
 ஒரு முற்றுப்புள்ளி ஆகிறது!

முற்றிலும் களைந்துவிட 
முயன்றுதான் பார்க்கிறேன் !
ஆனாலும் 
'புள்ளி' ஒரு 'வெள்ளி'யாக
மிளிர்கிறது !

கடுகு சிறுத்தாலும்
போகுமா காரம் !!

--கி. பாலாஜி
27.12.2019
மாலை 4 மணி

Tuesday, November 26, 2019

அனுமன் பஞ்சகம்


அனுமன் பஞ்சகம்


ஸ்ரீ ராம தூதனின் பாதமே
பணிந்திட நலன்கள் கூடுமே!

இலங்கை நகரின் சிறையினில் இருந்த
சீதையின் துயரங்கள் துடைத்தவன் பதமே துணையென நின்றால் துயரங்கள் இலையே! தூயவன் அனுமன் அருள்தரும் நிஜமே !
பாதுகை பணிந்த பரதனே முதலில்
பரமனின் விஜயத்தைப் பற்றிய சேதி
அறிந்திட வேணும் எனவே விழைந்து அனுமனும் பறந்தான், அவன் பதம் சரணம்  !
        ஸ்ரீ ராம தூதனின் பாதமே
        பணிந்திட நலன்கள் கூடுமே.

சீறிடும் கடலின் கரையில் பாதம்
வைத்தே எம்பிப் பறந்தான் அனுமன் !
போரிட வைத்த புல்லரை அழித்தான்,
அன்னை முகத்தினில் புன்னகை கண்டான். ராமா யணமெனும் மாலையின் நடுவே
திகழும் ரத்தின திலகம் எனவே
ராக்கதர் களை அழித்திட்ட வாயு
புத்திரன் புகழழைப்  புகன்றிடு வோமே!
        ஸ்ரீ ராம தூதனின் பாதமே
         பணிந்திட நலன்கள் கூடுமே.

தந்தை வாயுவின் வேகத்திற் கிணையாய் தனயனும் மனதின் வேகத்தில் அமர்ந்தான்! இந்தி ரியங்களை வென்றவோர் தீரன் இன்னருள் ராம நாமத்தின் துணையால் அன்னையின் இருப்பிடம் அறிந்தே பறந்தான்! குவலயம் போற்றும் குரங்கினத் தலைவன் திருவடி நாமும் தினம்நினைப் போமே, சிந்தையில் வைத்தே துதித்திடு வோமே!
        ஸ்ரீ ராம தூதனின் பாதமே
        பணிந்திட நலன்கள் கூடுமே.

அஞ்சனை மைந்தன் அன்னை ஜானகி
மனதைக் குளிரச் செய்தான் புனிதன் !
அட்சய குமாரன் என்னும் அரக்கனின் செருக்கை அழித்தான் சுந்தர ரூபன் !
குபேர நகரைப் போலத் திகழ்ந்த
இலங்கை நகரைத் தீக்கிரை தந்த
குரங்கின் உருவைக் கனவில்கூடக்
கண்டால் கலங்கும் கோலம் தந்தான்!
        ஸ்ரீ ராம தூதனின் பாதமே
        பணிந்திட நலன்கள் கூடுமே.

கடுகிச் செல்லும் காற்றின் மகிழ்வாய்
பிறந்த புத்திரன் ஆஞ்ச நேயன்,
பாரிஜாத மரத்தின் அடியில்
பரமனைச் சிந்தையில் வைத்தே துதிப்போன், தங்கத் துகளைக் கொண்டு கட்டிய
மண்டபம் போல ஒளிரும் உருவம்,
தலைவன் ராமன் பெயரைச் சொல்லும்  தலங்களில் எல்லாம், இரு கைகூப்பிக் கண்களில் மகிழ்ச்சிப் பெருக்காய் பொழியும்  கண்ணீ ருடனே அமர்ந்தருள் புரிவோன்! கருணைக் கடலை நாமும் துதிப்போம்! காத்தருள் புரிந்தே கூடநின் றிடுவான் ! கண்களைமூடி நாமும்கை கூப்பிக் கணம்கணந்தோறும் திருப்பதம் தொழுவோம்! காகுத்தன் தூதன், எளியவர் நேசன்
என்றும்நம் முடனே  துணைநின் றருள்வான்!
        ஸ்ரீ ராம தூதனின் பாதமே
        பணிந்திட நலன்கள் கூடுமே.

கி.பாலாஜி
06.11.2019

இதுவரை எழுதாத கவிதை...


இதுவரை ......

இதுவரை எழுதாத கவிதையின் உருவமாய் 
என்முன்னில் நீ வந்து நின்றாய்
இதுவரை சொல்லாத கதையொன்றின் உருவமாய்
என்னோடு நீ கலந் திருந்தாய்

இதுவரை மலராத மலரொன்றின்  மணமாய் 
நாசியின் அருகிலே நின்றாய்
இதுவரை அறியாத உணர் வொன்றின் பொருளாய் 
மனதோடு கரைந்து சென்றாய்

இதுவரை காணாத நதியின் அலைகளாய் 
கால்களை வருடி நீ சென்றாய்
இதுவரை காணாத நிலவின் கதிராய் 
நெஞ்சத்தில் மின்னொளி ஆனாய்

இதுவரை தோன்றாத நினைவொன்றின் நிழலாய்
நீண்டு என் அருகினில் நின்றாய்
இதுவரை பாடாத ராகத்தின் ஸ்வரமாய் 
நேரினில் தேரேறி வந்தாய்

உருவெளித் தோற்றமோ உயிர் கொண்டு வந்ததோ 
ஒன்றும்நான் அறியா திருந்தேன் 
உன்னதக் கனவொன்றின் நனவாக நீ  வந்து
கரம்தொட்டுக் கரைகாட்டி நின்றாய்


கி. பாலாஜி
18.11.2019

Sunday, November 24, 2019

உன்னை நீயே உணர்ந்து கொள்



உன்னை நீயே உணர்ந்து கொள்
உந்தன் திறனைப் புரிந்து கொள்
உன்னை நீயே விரும்பா விட்டால்
ஊரார் விரும்பி என்ன பயன்?

உன்னுள் சில பல முரண்கள் உண்டு
உனக்கு அவையே அரண் ஆகும்
உனக்கு வலிமை சேர்க்கும் நல்ல
தூண்கள் அவையே தான் ஆகும்

உன்னுள் நாத அலையாய் ஓடும்
ஏதோ ஒன்று அழைக்கிறது
உந்தன் திறமை என்ன என்று
அதுவே காட்டித் தருகிறது

வீழும் கதிரைப் பற்றிக்கொள்
விளக்கொளி ஒன்று உருவாகும்
விரிந்த இருட்டை விலக்கி கொள்
விதியை மதியால் மாற்றிக்கொள்

உன்னை நீயே உணர்ந்து கொள்வாய்
உலகம் பயனுறச் செயல் புரிவாய்
உதறித் தள்ளிய உலகே உன்னை
உயிராய் எண்ணிக் கொண்டாடும்
உன்னை நீயே உணர்ந்து கொள்
உந்தன் திறனைப் புரிந்து கொள் !


--கி.பாலாஜி
02.08.2019
இரவு 10.30

கண்ணயர்ந்துறங்கையில்...


"அன்வேஷிச்சு கண்டெத்தியில்லா"என்ற மலையாளத் திரைப்படத்தில் வரும் "  இன்னெலெ மயங்ஙும் போள்" என்ற பாடலின் மொழிபெயர்ப்பு; அதே மெட்டில் பாடக்கூடியது.

பாடல்:
கண்ணயர்ந் துறங்கையில்
கனவொன்றின் காலடிப்
பொற் சிலம்பொலிநான்
கேட்டெழுந்தேன்                        .             (கண்)

மார்கழி மாதத்தில்
முதன்முதல் மலர்கின்ற
மாதுளைப் பூவின்
மணம் போலே
நினைக்காத நேரத்தில்
நெகிழ்ந்தொரு  தருணத்தில்
நித்திலமே நீ என்
அருகில் வந்தாய்    .                                 (கண்)

பௌர்ணமி நிலவொளிப்
பாற்கடல் நீந்தி வரும்
விண்ணதன் வெண்மேகக்
கொடிபோலே
பொன்னொளிர்க்
கனவொன்றின்
ஏதோ நினைவிழைத்
தும்புரு மீட்டி
நீ வந்தாய்.                                                   (கண்)             

வானத்தில் இருளில்
வழி மாறி வந்து நின்ற
வசந்தத்து நிலவதனின்
கதிர் போலே
முகத்திரை தானணிந்த 
மௌனத்தின் லயம்போலே
முன்வந் தழைக்காமல்
நீ வந்தாய்                                                    (கண்)


---கி.பாலாஜி
29.07.2019

பூமிக்கு வந்த பூரண சந்திரன்


பூமிக்கு வந்த ஓர் பூரண சந்திரன்
புன்னகை புரிகின்ற தோ
பூக்களில் ஆடும் பொன்மழைத் துளியாய் பேரெழில் படைக்கின்ற தோ

கார்முகில் ஓடும் கண்களின் ஓரம்
கவிதைகள் பிறக்கின்ற தோ
தேரொன் றெழுந்து தோரணம் அசையத் தெருவினில் வருகின்ற தோ

மயக்கும் குயிலின் குரலைத் தனது மழலையில் தருகின்ற தோ
மாலை நேரத்துச் சூரியக் கதிராய்
மங்கலம் அளிக்கின்ற தோ

மாமயில் நாடும் மேகத் தெழில்நெடும்
குழலில் மிளிர்கின்ற தோ
மாதின் குணநலம் யாவும்தெய்வ
வடிவில் வளர்கின்ற தோ


கி.பாலாஜி
15.09.1981

எங்கே அந்த சொர்க்கம் ?


எங்கே அந்த சொர்க்கம்?

எங்கே எங்கே எங்கே என்று
தேடித் தேடி அலைகின்றோம்  !

எங்கே அந்தத் தெய்வமணம் சூழ்
தென்றல் காற்று?
எங்கே அந்தத் தேனமுதம் போல்
தெள்ளிய தண்ணீர் ?
என்றும் எங்கள் கிராமத்தின் பால்
ஓடும் வெள்ளி ஓடை எங்கே?
எங்கே அந்தத்
தோட்டமும் துரவும் ?
எங்கே அந்தப் பசுமை வயலும்
வரம்பும் நாற்றும்
பாலை ஈயும் பசுக்கூட் டங்களும்?
தேனிகள் மொய்க்கும்
தேனடை எங்கே ?
அக்கூ அக்கூ வென்றே கூவும்
அந்தப் பறவைக் குரலும் எங்கே?

குயிலும் மயிலும் நிறைந்து காணும்
சோலை எங்கே? சொர்க்கம் எங்கே?
ஊர்வன பறப்பன அனைத்தும் ஒன்றாய்
மனித இனத்தின் துணையாய் நின்றே
ஊர்ந்து சென்ற நாட்கள் எங்கே?

இயற்கை என்பது இயல்பாய் நிறைந்த மனங்கள் எங்கே ?
அழகாய் ஊரின் வெளியே ஓடும்
ஆற்றின் வடிகால் நீரும் எங்கே ?
நின்றால் நடந்தால் நிம்மதி ஒன்றே
கூட நடக்கும் நாட்கள் எங்கே ?
அன்பு என்ற அடிநாதத்தால்
மட்டுமே நடந்த வாழ்க்கை எங்கே ?
வளமும் எங்கே ? வயல்கள் எங்கே ?

தென்னை மரத்தின் கீற்றால் முடைந்த
பாயும் முறமும் கூடையும் குவளைத் தொன்னையும் கூட மனதை விட்டு
அகலா நிற்கும் பசுமை எல்லாம்
எங்கே ? எங்கே ?

காலை எட்டிப் போட்டு நடந்தால்
கம்மாய் கரையும்,
ஏற்றம் இறைத்து நீரைப் பாய்ச்சும்
வாய்க்கால் நுரையும்,
தோப்பின் நிழலை அடையும்போது
தொடரும் மணமும்,
மனதில் இன்றும் நிழலாய் படமாய்
நீங்கா நினைவாய் நின்றே சிரிக்கும் !

எங்கே அந்தப் பழைய முகங்கள் ?
எங்கே அந்தப் பெருமித வரங்கள் ?
வந்தா ரெல்லாம் வாழ வேண்டும்
என்று நினைத்த சீரிய மனங்கள்
எங்கே போயின ? என்ன வாயின ?

வினாக்கள் பலவாய் நிறைந்த போதும் விடைகள் என்றும் ஒன்றே ஒன்று !
பணத்தின் பின்னால் போயின மனங்கள்! 
பாதை மாறிப் போயின சனங்கள்!
சுயநலம் பெருகிப் பொதுநலம் குறுகிப்
புலராப் பொழுதுகள் நீண்டு வளர்ந்தன !
நிம்மதி என்ற சொல்லின் பொருளும் நேரெதிராக மாறிப்போயின !


கி.பாலாஜி
19.07.2019
இரவு 11 மணி

காதல் என்பதற்கழிவில்லை!


காதல் என்பதற் கழிவில்லை அது
வாழா மன மில்லை
கனவும் நினைவும் காதலின் துணையால்
காணும் ஓர் எல்லை                      (காதல்)

இதோ இதோ என்றே சொல்லி
இழுத்துச் சென்றதே -காதல்  (2)
இன்பம் என்றால் என்னவென்று
சொல்லித் தந்ததே
    கனவுக ளெல்லாம் கானல் நீராய்
    மறைந்தே போனதே
    நனவுக ளென்னும் நெடுமூச் சொன்றில்
    கரைந்தே போனதே                   (காதல்)

என்னில் உன்னைக் கரைத்து வைத்தது
காதல் ஒன்றுதான்
என்மனம் தன்னில் நிலையாய் நிற்பதும்
உந்தன் நினைவுதான்
    உறவுகள் என்றும் மறைவ தில்லை
    அந்த உருவம் மறைந்தா லும்
    உணர்வுக ளென்றும் அழிவதில்லை
    அந்த உறவே அழிந்தாலும்        (காதல்)


--கி.பாலாஜி
16.07.2019
பகல் 12 மணி

நினைவுகளே


நினைவுகளே !
பொன் மாலை அணிந்து வாருங்கள்
பூச் சரங்கள் ஆடிட வாருங்கள்
வண்ணப்பூச்சில் எண்ணச் சிறகை
வருடித் தந்திட வாருங்கள்.            (நினைவுகளே)

இமைகள் மூடிட எண்ணத் தோணி
எழுந்து நிமிர்ந்து பாய்ந்திடுதே
கண்ணீர் அருவி ஆனந் தத்தில்
கடலாய் பெருகி ஓடிடுதே
களித் தோடிடுதே.              (நினைவுகளே)

பள்ளிக் காலப் பாடங்கள் இன்று
பாகாய் இனித்து உருகிடுதே
வெள்ளிச் சதங்கை போலொரு நாதம்
வேனல் மழையாய் பொழிகிறதே...
விளையாட்டாய் மனம் களிக்கிறதே
(நினைவுகளே)
கி.பாலாஜி
14.07.2019
இரவு 08.30

சேவற்கொடி நாயகன்


சேவற்கொடி நாயகன்

அடியெடுத்துக் தந்திடுவாய்
அந்த மிகு செந்தமிழில்
அன்பருக்கு அருள்புரியும்
ஆறுமுக வேலவனே !

மூவாத தமிழாலே
முக்காலும் உனைப்பாட
முந்தி வந்து அருள் புரிவாய்
முத்தமிழின் பேரெழிலே !

தீந்தமிழின் சுவையதனைச்
சிந்தையதில் தெளியவைத்தாய்
சித்திரத்தைப் போல் எழுதி
சித்தமதைக் குளிர வைத்தாய்!

சொற்றொடரில் மாலை கட்டி
சோதியுனைப் பாட வைத்தாய்
சொற்களுக்குள் அடங்காத
அற்புதமே ஆறுதலே !

ஆறுபடை வீடு கொண்டாய்
சூரனுக்கும் பேறளித்தாய்
ஆலால சுந்தரனின்
சேயாக வந்தவனே !

மூலமதன் முழுப் பொருளை
ஆலமுண்ட நாயகற்கும்
கோலமுறச் சொல்லிவைத்தாய்
சேவற்கொடி நாயகனே!


கி.பாலாஜி
31.10.2019
பகல் 2.30

Sunday, October 20, 2019

உயிர் நீ உடல் நான்

உயிர் நீ உடல் நான்.         ராகம்: ஆனந்தபைரவி

உயிர் நீ உந்தன் உடல் நான்
மனம் நீ உந்தன் மொழி நான்
உறவால் ஒன்று கலந்தோம்- இனி
பிரி வாலும் நினை வாவோம்              (உயிர்)

கருணை மனுதந்தேன் எனைக்
கடலாய் நீ கலந்தாய்
அலையாய் அலைக்கழித்தாய் - அதில்
அமுதம் என உயிர்த்தேன்                      (உயிர்)

சொல்லால் நீ சொன்னாய் -அதன்
பொருளாய் வடி வெடுத்தேன்
சுவையாய் நீ பிறந்தாய் -அதன்
சுவையை நான் சுவைத்தேன்                (உயிர்)

பிரிவின் ஓர் சுமையும்
நாம் பிரியா தினிசுமப் போம்
பிறப்பால் உறு பயனை - நாம்
ஒன்றாய் அனு பவிப்போம்                    (உயிர்)

கி.பாலாஜி
11.08.2019
காலை 10 மணி

மனதில் நிறைந்த தவம்

மனதில் நிறைந்த தவம்
                  *******
அலைந்து திரிந்துழைத்து
எமை ஆளாக்கி வைத்தவோர்
அன்புத் திருவுருவம் அப்பா
ஆன்ற செய்கைகளைத்
தம்செயலா லெமக்குணர்த்தும்
தன்னிகரே  இல்லாத அப்பா

அதிகாலை கண் விழித்துப்
பார்க்கையிலே அருகினிலே
என்றும் இருந்ததில்லை அப்பா
நாங்களெல்லாம் நலமாக
இருந்திடவே நாளெல்லாம்
ஓயாமல் உழைத்திருந்த அப்பா

அப்பாவின் அகராதி
தனிலென்றும் ஓய்வென்ற
சொல்லொன்றே நாம்கண்ட தில்லை‌
அன்பென்ற சொல்லுக்கோ
அழகாய் பொருள் விளக்கம்
அதில் கண்டுநாம் மலைத்த துண்டு

தான் கொண்ட அன்பைச்
சொல்லால் விளக்கும் ஓர்
தகைமை அவரிடத்தில் இல்லை
தான் வேறு தன் சுற்றம்
தாம் வேறு என்றென்றும்
எண்ணிப் பார்த்ததுவும் இல்லை

தன் மனைவி தன் மக்கள்
தான் மட்டும் வாழ
என்றென்றும் எண்ணியதே இல்லை
ஊர் விட்டு ஊர் சென்று
உழைத்துப் பொருளீட்ட
உய்ந்தா ருடன்பிறந்தோ ரெல்லாம்

உற்றார் எல்லோரும்
ஓர்குடும்பம் தாமெனவே
ஒன்றாய் வாழ்ந்திருந்தார் அன்று
அத்தை சித்தப்பா
அனைவருமே அவர் மகனைத்
தன் மகவாய்த் தான்பார்த்தார் என்றும்

உறவின் வலிமை யெலாம்
தாம் செய்த செயலாலே
தெளிவாய் புரிய வைத்த அப்பா
பதிலா யெதனையுமே
எதிர்பார்த்தல் தவறென்றும்
தெளிவாய் புரியவைத்த அப்பா

தென்பொதிகைத் தென்றலெனச்
சிந்தையிலே நின்றுவிட்ட
தண்மையதன் திருவுருவம் அப்பா
நினைவுகளில் நீந்தி வரும்
தேமதுரத் தமிழிசையாய்
மனதில் நிறைந்த தவம் அப்பா !

---கி.பாலாஜி
28.08.2019
பகல் 10.30